☰ Lewe Menu Prawe Menu ☰
Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Nidzicy
Herb Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Nidzicy

Piątek 25.09.2020

zaawansowane

Leczenie odwykowe

Leczenie osób uzależnionych co do zasady jest dobrowolne, a przymus leczenia może być nałożony wyłącznie przez Sąd. Sądem właściwym do rozpatrywania spraw o przymusowe leczenie jest Wydział  rodzinny i nieletnich w Sądzie Rejonowym. Przepisy dotyczące procedury leczenia osób uzależnionych od alkoholu reguluje ustawa z  dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Do Sądu złożyć wniosek mogą dwie instytucje:

- Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Nidzicy,

- Prokurator.

 

Podjęcie czynności zmierzających do leczenia odwykowego następuje zgodnie z art. 24 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Postępowanie dotyczy osób, które w związku z nadużywyaniem alkoholu:

- powodują rozkład życia rodzinnego,

- demoralizują małoletnich,

- uchylają się od obowiązku zaspokajania potrzeb rodziny,

- systematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny.

 

Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Nidzicy podejmuje wobec osób nadużywających alkohol (zgodnie z wyżej wymienionymi przesłankami art. 24) działania mające na celu zobowiązanie do leczenia odwykowego na wniosek każdego zgłaszającego. Przed złożeniem wniosku można  skontaktować  się osobiście ( siedziba MOPS, ul. Kolejowa 5 w Nidzicy) lub telefonicznie ( tel. 625 29 14) z członkami Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Nidzicy pod numerem telefonu Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej.

Zgłoszenia przyjmowane są osobiście. Telefonicznie udzielane są jedynie informacje  ogólne, np. o zasadach pracy Komisji, o adresach i telefonach poradni, ośrodków dla osób uzależnionych itd. Informacje o stanie konkretnej sprawy udzielane są tylko na miejscu- nie przez telefon.

Najlepiej jest, gdy osoba zgłaszająca problem to członek najbliższej rodziny, który dobrze zna skalę problemu i wie jak naprawdę wygląda sytuacja rodzinna.

Ponadto, wniosek o leczenie mogą złożyć do Komisji inne instytucje jak MOPS, Policja itp. Również sama osoba uzależniona z własnej inicjatywy może przyjść do GKRPA po pomoc i po poradę w  sprawie podjęcia leczenia.

Podczas zgłoszenia osoby, w stosunku do której jest podejrzenie uzależnienia od alkoholu, zgłaszający wypełnia wniosek zawierający szczegółowe dane zgłaszanej osoby. Jeżeli istnieją inne dokumenty potwierdzające uzależnienie, np. karty leczenia szpitalnego, zaświadczenie lekarskie, informacje z Policji itp., należy je zabrać ze sobą celem dołączenia do akt sprawy. Składający wniosek może zastrzec sobie anonimowość, jeżeli obawia się negatywnej reakcji ze strony pijącej osoby. W przypadku skierowania sprawy do sądu o przymusowe leczenie, osoba zgłaszająca może występować w sądzie jako świadek.

Na podstawie wypełnionego wniosku Komisja wzywa osobę, co do której zachodzi podejrzenie  uzależnienia od alkoholu do osobistego zgłoszenia się na tzw. rozmowę motywującą do leczenia. Termin zgłoszenia się na rozmowę określony jest w zaproszeniu, które przesyłane jest listem poleconym.

 

KIEDY OSOBA CHCE PODJĄĆ LECZENIE

Jest to wariant najbardziej optymistyczny, ponieważ dobrowolne podjęcie leczenia daje największe szanse na wyjście z nałogu. Osoba, która dobrowolnie podejmie decyzję o leczeniu uzyska  od komisji wszelkich niezbędnych informacji w tym zakresie oraz stosowne wsparcie.

 

OSOBA WEZWANA NIE ZAMIERZA PODJĄĆ LECZENIA

Zdarza się często, że wezwana na spotkanie osoba oświadcza, że nie ma problemu alkoholowego, a zgłoszenie jest np. „aktem zemsty partnera” itp. W takiej sytuacji osoba kierowana jest na badanie do biegłych sądowych (lekarz psychiatra i psycholog), którzy są uprawnieni  do orzekania o uzależnieniu. Badanie jest bezpłatne- koszty badania pokrywa Gmina. Wynik  badania jest bardzo istotny zarówno dla Komisji jak i w ewentualnym postępowaniu sądowym. Jeżeli z opinii biegłych wynika, że osoba nie jest uzależniona, sprawa przed Komisją jest zamykana. Jeżeli  jednak z opinii biegłych wynika, że osoba dana osoba jest uzależniona, to wtedy kolejny raz motywuje się ją doleczenia. W przypadku gdy osoba chce podjąć leczenie dobrowolnie, to  podejmuje ona leczenie dobrowolne, ale pod nadzorem Komisji. Jeżeli, mimo opinii biegłych osoba odmawia leczenia to kierowany jest wniosek do Sądu o jej przymusowe leczenie.

 

KIEROWANIE WNIOSKU O PRZYMUSOWE LECZENIE

Procedura sądowego zobowiązania doleczenia odwykowego jest uruchamiana w następujących przypadkach:

- gdy mimo opinii biegłych potwierdzającej uzależnienie osoby, odmawia ona przed Komisją podjęcia leczenia,

-  gdy osoba, która zgodziła się na badanie przez biegłych ,nie zgłosi na nie, Komisja również kieruje sprawę do Sądu ( Komisja nie ma uprawnień zmuszania kogokolwiek do badania, natomiast uprawnienie takie ma właśnie Sąd),

- gdy osoba w ogóle nie zgłosi się na rozmowę motywacyjną (wezwanie na rozmowę wysyłane jest listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru i jest dwukrotnie awizowane przez pocztę),

-  gdy osoba zgłosi się na wezwanie Komisji i oświadczy od razu, że nie zgadza się na badanie biegłych i nie zamierza się leczyć dobrowolnie.

 

Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, Sąd powinien wyznaczyć pierwszą rozprawę w  ciągu miesiąca od wpłynięcia wniosku Komisji o przymusowe leczenie uczestnika. Jeżeli w danej sprawie brak jest opinii biegłych  to Sąd kieruje taką osobę na badanie. Należy pamiętać, że postępowanie sądowe może się przedłużać np.  z powodu nieobecności uczestnika itd. Sąd ma uprawnienie do nakazania przymusowego doprowadzenia uczestnika na rozprawę przez Policję. Uprawnienie takie ma Sąd ma również  w przypadku doprowadzenia osoby na badanie.

Komisja nie ma wpływu na czas rozpatrzenia sprawy przez Sąd.

Sąd może na podstawie zebranych dowodów tj. opinii biegłych, zeznań uczestnika, świadków, wywiadu Policji wydać następujące postanowienia:

- oddalić wniosek, gdy osoba nie jest uzależniona,

- orzec obowiązek leczenia odwykowego w otwartym (niestacjonarnym) zakładzie leczniczym, czyli poradni lub w  zakładzie zamkniętym (stacjonarnym), czyli szpitalu.

Postępowanie przed Sądem jest dla osoby uzależnionej bezpłatne. Sądowy obowiązek poddania się leczeniu odwykowemu trwa tak długo, jak tego wymaga cel leczenia, nie dłużej jednak niż dwa lata od uprawomocnienia się orzeczenia Sądu. Na czas trwania obowiązku leczenia Sąd może ustanowić nadzór kuratora.

 

Wniosek do GKRPA o podjęcie czynności zmierzających do leczenia odwykowego

Wywiad jaki jest przeprowadzany przez członka GKRPA z osobą zgłaszającą

Wytworzył:
Agnieszka Szemplińska
Udostępnił:
Agnieszka Szemplińska
(2016-06-10 12:23:04)
Ostatnio zmodyfikował:
Paweł Żelazny
(2019-06-18 12:06:30)
 
 
ilość odwiedzin: 1214556

Biuletyn Informacji Publicznej wykorzystuje pliki cookies.

Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

X